«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع ص) لاغر (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) نحیف (متن اللغه) ج، خجاف صاحب متن اللغه و اقرب الموارد می گویند: است( 1 (||) اِمص) سبکی خفه (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه ||) تیزی « خاء » بر « جیم » صحیح در این جا تقدیم « الصواب تقدیم الجیم » : باتکبر تکبر (از متن اللغه) ( 1) - در آنندراج آمده: قال مجدالدین.