«لغت نامه دهخدا»
گوید آوازی که بدان شتر را بزانو زدن و خفتن وادارند، آوازی که با « ایخ » [خِ] (صوت) کلمهء نشانیدن شتران است و عرب آنرا آن شتر را امر به نشستن کنند (یادداشت بخط مؤلف).