خداپرستی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ پَ رَ] (حامص مرکب)عمل پرستیدن خدا حالت پرستیدن خدا حالت اعتقاد خدا (یادداشت بخط مؤلف) تدین دینداری (ناظم الاطباء) : در همه حالها راستی و یکدلی و خداپرستی خویش اظهار کرده است (تاریخ بیهقی) در پرستشگهی گرفته قرار نیستم جز خداپرستی کارنظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر