«لغت نامه دهخدا»
1) - دجر؛ چوبی است که بر آن آهن یوغ را بندند ) ( [خِ] (ع اِ) آلتی است که دجر( 1) را با لومه( 2) جمع میکند (از متن اللغه)( 3 خشبه تشد علیها حدیده الفدان (از متن اللغه) ( 2) - لومه؛ آلت یوغ (آله الفدان) (از متن اللغه) ( 3) - عبارت متن اللغه چنین است: الخدار؛ یجمع الدجرین الی اللومه.