خداناشناس

«لغت نامه دهخدا»

[خُ شِ] (نف مرکب) آنکه خدا را نشناسد آنکه عارف بمعرفت خدای نباشد || کنایه از بی ایمان، ظالم، ناپرهیزکار، نامتقی است: فلانی مردی خداناشناس است، از خداناشناس بپرهیز.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر