«لغت نامه دهخدا»
[خُ وَ دِ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اصطلاحی است نجومی در طالع ابوریحان بیرونی در تعریف آن آرد: و اما خداوند دور آن است کی صاحب طالع مولد را نخستین سال دهی و آن را کی زیر اوست بترتیب فلکها از بر سو فرود دوم سال، چنانکه بخداوند ساعتها کنی پس بدان سال کی خواهی بخداوند دور رسی و بابلیان همچنین گویند ولیکن ابتداء از خداوند طالع نکنند ولکن از ( خداوند ساعت مولد و بباقی هم آن راه بسپرند (التفهیم فی صناعه التنجیم ص 523.