خدای عرش

«لغت نامه دهخدا»

[خُ یِ عَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) ملک العرش خداوند تبارک و تعالی : خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد که گاه مردم از او شاد و گه بود ناشاد رودکی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر