«لغت نامه دهخدا»
[خُ / خَ] (ن مف مرکب) آلوده به خدو آلوده به آب دهان تفی آخ تفی (یادداشت بخط مؤلف) : برافشاندم خدوآلود چله در شکاف او عسجدی.