خدوآلود

«لغت نامه دهخدا»

[خُ / خَ] (ن مف مرکب) آلوده به خدو آلوده به آب دهان تفی آخ تفی (یادداشت بخط مؤلف) : برافشاندم خدوآلود چله در شکاف او عسجدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر