«لغت نامه دهخدا»
[خَ جَ] (اِخ) بنت زین الدین وی دختر زین الدین عبدالرحمن بن ابی بکربن محمد بن ابراهیم بن احمد مقدس و خواهر حبیبه محدثه و زوجهء شرف الدین بن الشیخ شمس الدین الحنبلی است او محدثه ای با قدس و تقوی بود علم الدین البرزالی که استاد صلاح الدین صفدیست، گوید: خدیجه بنت زین الدین از خطیب مرداد برای ما روایت حدیث نمود و از ابن ابی الفهم الیلدانی و محمد بن عبدالهادی و ابراهیم بن خلیل و ابن عبدالدائم استماع حدیث کرد سبط سلفی و سایر اعیان محدثین آن زمان به خدیجه بنت زین الدین اجازه داده اند ولادت مشارالیها در سال 647 ه ق بود و وفات او در 702 ه ق اتفاق افتاده است (از خیرات حسان ( ج 1 ص 114.