«لغت نامه دهخدا»
[خَ عِ کِ] (اِخ) نام یکی از مخالفان بنی امیه است که چون نصربن سیار بعهد یزیدبن عبدالملک در خراسان از مرسومات سپاهیان کم کرد مردم رو بخدیع آوردند و او بمخالفت با نصربن سیار برخاست و این مخالفت تا زمان ابومسلم خراسانی امتداد داشت باری قتل خدیع کرمانی مقارن قیام ابومسلم در ایام خلافت مروان بن محمد بن مروان آخرین خلیفهء اموی اتفاق افتاد رجوع به حبیب 190 و 194 شود ،189 ، السیر چ کتابخانهء خیام ج 2 ص 188.