خدیمنکنی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ دِ مَ کَ] (اِخ) احمدبن ابوبکربن محمد بن ابوعبیدبن احمدبن عروه خدیمنکنی، مکنی به ابونصر او خطیبی از خدیمنکن است که از ابواحمد محمد بن احمدبن محفوظ از فربری حدیث شنید و از ابوعبدالعزیزبن محمد بخشی حدیث کرد (از معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر