«لغت نامه دهخدا»
[خِ وَ] (اِ) مالک خداوند مولی (یادداشت بخط مؤلف) ظاهراً ممال خداوند است : آن نفس حضرت خواجه را بخدیوند کنیزک رسانیدم، شاد شد و معاملت من قبول کرد (انیس الطالبین بخاری نسخهء خطی کتاب خانه مؤلف) خواجه پرسیدند که از کنیزک خبری شد؟ خدیوند کنیزک گفت: بمنزل نرفته ام تا از حال کنیزک پرسم (انیس الطالبین بخاری) از دراز گوش خواجه هیزم افتاد اسماعیل در غضب شد و چنانکه عادت عوام خلق است که در حال غضب بر خدیوند چهارپا دشنام می دهند از او چنان سخنی صادر شد (انیس الطالبین) در آنجا دو گنبد بوده و در بیرون آن شتران خفته و خدیوندان شتران در گنبد بودند (انیس الطالبین بخاری).