«لغت نامه دهخدا»
[خَ قَ نَ] (اِخ) نام مرزیست که طرسوس و مصیصه و اذنه و عین زربه در آنجاست و یزیدبن معاویه دربارهء آن گفته: و ما ابالی بمالاقی جموعهم بالخذفدونه من حمی و من موم اذا اتکات الانماط مرتفقاً فی دیر مرْ ان عندی ام کلثوم چه یزید را خبر از گرفتاریهای سختی بود که بر اثر جنگ بمسلمانها در این ناحیت رسید بود و چون این دو بیت به معاویه رسید، گفت: بخداوند و « غذقدونه » سوگند که او را برخلاف میلش به آنها ملحق خواهم کرد لذا او را تجهیز کرد و به آنها ملحق گردانید این نام را نیز آورده اند (از معجم البلدان) « خلقدونه ».