خذماء

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع ص، اِ) بز ماده ای که گوش آن از پهنا کفانیده شده (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر