خذوم

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع ص) برنده (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از تاج العروس) سیف خذوم؛ شمشیر که زود برد || شتابنده (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) منه: ظلیم خذوم؛ شترمرغ شتابنده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر