«لغت نامه دهخدا»
میشود (از دزی ج 1 ص 356 ||) در برخی از نواحی « شاهزاده خانم » و « زن بزرگ » [خُ ذَ] (اِ) در سمرقند این کلمه اطلاق به خراسان در تداول عامه، ارباب را خذین گویند.