خر

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (اِ) مخفف خور و آن آفتاب باشد (از ناظم الاطباء) (از برهان قاطع (||) ص) واجب سزاوار روا شایسته درخور (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر