خراب آباد

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ص مرکب، اِ مرکب)گیتی جهان این عالم (از ناظم الاطباء) کنایه از دنیا (از آنندراج) : بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم مگر رسیم بگنجی درین خراب آبادحافظ من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد بدین دیر خراب آبادمحافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر