«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ص مرکب، اِ مرکب)گیتی جهان این عالم (از ناظم الاطباء) کنایه از دنیا (از آنندراج) : بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم مگر رسیم بگنجی درین خراب آبادحافظ من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد بدین دیر خراب آبادمحافظ.