خرابه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ بَ] (ع اِ) رسن از پوست درخت || مغاکچهء سرین (از منتهی الارب) (از تاج العروس ||) سنگی پهن که در آن سوراخ کرده رسن استوار کنند || سوراخ سوزن (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر