خراشی

«لغت نامه دهخدا»

[خَ شی ی] (ع اِ) خَ دو (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس ||) خلط سینه (منتهی الارب) (تاج العروس) بَلغَم (منتهی الارب) یقال: القی من صدره خراشی؛ انداخت از سینهء خود بلغم (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر