«لغت نامه دهخدا»
[خَ مِ] (اِمص) عمل خرامیدن (یادداشت بخط مؤلف) خوشی : بماند بزاری روانش بجای خرامش نیابد بدیگر سرایفردوسی|| حرکت بناز : گه خرامش چون لعبتی کرشمه کنان بهر خرامش از او صدهزار غنج و دلال فرخی تا توانی شهریارا روز امروز این مکن جز بگرد خم خرامش جز بگرد دن دنه منوچهری نخستین خرامش درین کوچگاه به البرز خواهم برون برد راهنظامی چمن باز نو شد بشمشاد و سرو خرامش درآمد بکبک و تذرونظامی هِبِلّی؛ خرامش هرکله؛ رفتار بناز و خرامش خَبَیَّخَه؛ نوعی از خرامش (منتهی الارب).