«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) جِ خر (از ناظم الاطباء) : بیچاره نبات را نبینی همواره خران ازین دو گوهرناصرخسرو خود هیچ نیاساید و نجنبد جنبنده همه زیر او خران استناصرخسرو - خران گور؛ گورخران (ناظم الاطباء).