«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) شپرهء کلان خربیواز رجوع به خربیواز شود : اسبی دارم که نعره واری طی می نکند بیک شبانروز گر بر اثرش پلنگ باشد بیرون نشود ز جا چو خرپوز نزاری قهستانی.