خرجردی

«لغت نامه دهخدا»

[خَ جِ] (اِخ) عبدالرحمان بن محمد بن احمد خطیبی خرجردی، مکنی به ابونصر، از خویشان دو خرجردی مذکور در فوقست او فقیه و عالمی بزرگ بود، فقه بنزد اسماعیل خرجردی آموخت و از جمع کثیری نیز به نیشابور حدیث شنید من (سمعانی) با او در مدرسهء تمیمیهء مرو الفت گرفتم و او در واقعهء غزان به روی مناره ای بپایین ماجان در حدود سنهء 548 ه  ق سوخته شد (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر