خرجیدن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ دَ]( 1) (مص) چشم گریان داشتن و اشک ریختن (ناظم الاطباء) : همی بود با سوک مادر دژم همی کرد با جان شیرین ستم چو گودرز آن سوک شهزاده دید دژم شد چون آن سرو آزاده دید بخرجید و گفتش که ای شاهزاد شنو پند از نو مکن سوک یادفردوسی ( 1) - در حاشیهء برهان به ضم اول.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر