خرخر

«لغت نامه دهخدا»

[خِ خِ] (اِ صوت) حکایت صوت کشیدن چیزی سنگین بر زمین (یادداشت بخط مؤلف ||) آواز کشیده شدن نوک چیزی بر زمین (یادداشت بخط مؤلف ||) آواز شش چون بخلط انباشته باشد (یادداشت بخط مؤلف ||) نام آواز گلوی خبه شده یا محتضر (یادداشت بخط مؤلف) -امثال: خرخر مرگ مادرزن از چه چه بلبل بهتر است (از امثال و حکم دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر