خرخر

«لغت نامه دهخدا»

[خُ خُ] (اِ صوت) آواز نامطبوع که از گلوی خفته برآید (یادداشت بخط مؤلف) خرنا خرناسه غطیط: افتخاخ؛ خرخر کردن در خواب فخّ؛ خرخر کردن نائم در خواب فخیخ؛ خرخر کردن در خواب (منتهی الارب ||) حکایت صوت خیشوم و بینی خفته (یادداشت بخط مؤلف ||) قسمی آواز گربه (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر