خرخره

«لغت نامه دهخدا»

[خَ خَ رَ] (ع مص) آواز کردن گلوی خفته و خبه کرده (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) آواز کردن خفته و مختنق (دهار||) آواز کردن پلنگ در خواب || آوا کردن گربه (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر