خرخور

«لغت نامه دهخدا»

- ( [خَ خوَرْ / خُرْ]( 1) (ن مف مرکب)وصف است برای چیزی بخصوص میوه ای که قابلیت خوردن خود را از دست داده است ( 1 مرحوم دهخدا این کلمه را بصورت خرخور [ خَ خَ ] ضبط کرده اند، شاید این ضبط لهجهء قزوینی ها باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر