«لغت نامه دهخدا»
[خَ زَ] (اِ مرکب) تازیانه که بدان خر را رانند (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) : شیر غران هیزمش را می کشید بر سر هیزم نشسته آن سعید تازیانه ش مار نر بود از شرف مار را بگرفته چون خرزن بکف مولوی (مثنوی، در مدح شیخ ابوالحسن خرقانی).