خرش

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ] (ع اِ) متاع فرومایهء خانه (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس) ج، خُروش.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر