«لغت نامه دهخدا»
[خَ لَ / لِ] (اِ) گیاهی است دوایی که بعربی لسان الحمل گویند خرغول (از برهان قاطع) (از فرهنگ جهانگیری) : باشد چو ز ضعف معده ات بول الدم ضعف تو از آن زیاده گردد هر دم گر شربت زرک و آب خرغوله خوری قوت شودت فزون مرض گردد کم یوسفی طبیب (از فرهنگ جهانگیری).