«لغت نامه دهخدا»
[خِ قَ / قِ] (اِ مرکب)درویشان صوفیان (از ناظم الاطباء) : گفت این طایفهء خرقه پوشان امثال حیوانند (گلستان) خرقه پوشان صوامع را دوتایی چاک شد چون من اندر کوی وحدت لاف یکتایی زدم سعدی (طیبات) خدا را کم نشین با خرقه پوشان رخ از رندان بی سامان مپوشانحافظ.