خرقی

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ] (اِخ) محمد بن بشر خرقی، مکنی به ابوبکر از فقیهان متکلم بود و در اصول دست داشت وی مدتی به نیشابور اقامت گزید و از احمدبن خلف شیرازی حدیث شنید ابوسعید در معجم شیوخ خود از او نام برده است مرگ او بسال پانصدوسی واندی اتفاق افتاد (از معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر