«لغت نامه دهخدا»
بمعنی « خر » [خَ کَ] (اِ مرکب) امرد قوی هیکل درشت فاعل (یادداشت بخط مؤلف) مرحوم دهخدا آورده اند: این کلمه مرکب از است : زبهر جماع خران خرکلوکان خرامان بخانه بری پاده پادهسوزنی « امرد » بمعنی « کلوک » درشت و بزرگ و.