«لغت نامه دهخدا»
[خَ مَ گَ] (اِ مرکب) مگس کلان که بر جراحت کرم می اندازد (ناظم الاطباء) (آنندراج) مگس درشت که غالباً در باغها و بر درختان گرد آید مگس درشت سایر حیوانات یا همج که بر روی گوسپندان نشیند مگس خر (یادداشت بخط مؤلف) نُعَره (زمخشری) هَمَج عنتر [ عَ تَ / عُ تُ ] (منتهی الارب) : خرمگس بر خوان گیتی صف زده ست یک مگس را انگبین جستیم نیستخاقانی بر سر خوان جهان خرمگسانند طفیل پر طاوس مگس را بخراسان یابمخاقانی دولت به اهل جهل دهند آری خوان مسیح خرمگسان دارندخاقانی خوان عیسی بر من وآنگه من باک هر خرمگسی داشتمیخاقانی روزه داران را بود آن نان و خوان خرمگس را چه ابا چه دیگدان مولوی (مثنوی) - خرمگس معرکه؛ مگس بزرگ که در معرکه های قدیم با صدای خود مزاحم معرکه گیر میشود کنایه از فرد مزاحم و ناجور در جمعی.