«لغت نامه دهخدا»
[خَ مُ] (اِ مرکب) خرامرود که امرودیست بزرگ و بغایت رسیده و بی مزه (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج) (یادداشت بخط مؤلف).