خرمن سوختن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ / خِ مَ تَ] (مص مرکب) سوزاندن خرمن کنایه از بدبخت و مفلس کردن : آورده اند صحبت خوبان که آتش است بر من به نیم جو که بسوزند خرمنمسعدی آتش بیار و خرمن آزادگان بسوز تا پادشه خراج نخواهد خراب راسعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر