خروالفار

«لغت نامه دهخدا»

[خِرْوُلْ] (ع اِ مرکب) بپارسی سرگین موش گویند گرم و خشک است در اول، چون بسرکه بر داءالثعلب طلا کنند نفع دهد و چون در آب حسک حل کرده و صاف کرده بیاشامند سنگ گرده و مثانه بریزاند و چون جهت کودکان شیاف سازند شکم ایشان براند و چون کوفته و پخته در چشم کشند بیاض را ببرد (از تحفهء حکیم مؤمن).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر