خر و خنگ

«لغت نامه دهخدا»

[خِرْ رُ خِ] (اِ مرکب، از اتباع)صدای و آواز چیزی (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر