«لغت نامه دهخدا»
[خِرْ ری] (ع ص، اِ) شاگرد تعلیم داده شده و آزموده شده (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) شاگرد ماهر و فائق بر اقران در علم و هنر (یادداشت بخط مؤلف) یقال: هو خریج فلان || شاگرد رسیده به مقام لازم (یادداشت بخط مؤلف).