«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (مص مرخم، اِمص) مقابل فروش شری شراء ابتیاع عمل خریدن بیع (یادداشت بخط مؤلف) : پر از خورد و داد و خرید و فروخت تو گفتی زمان چشم ایشان بدوخت فردوسی - ارزان خرید؛ به قیمت پائین تر از نرخ چیزی را خریدن - بازخرید؛ جنس فروخته شده که دوباره بخرند || - امروزه اصطلاحی است دربارهء کسانی که سابقهء خدمت خود را در یکی از مؤسسات می فروشند - پیش خرید؛ خرید جنسی قبل از وقت عرضهء آن - خرید و فروخت؛ بیع و شراء : ز داد و دهش وز خرید و فروخت تو گفتی همه شارسان برفروختفردوسی - خرید و فروش؛ بیع و شراء خرید و فروخت - درم خرید؛ شیئی که در بهایش درم رفته است زرخرید - زرخرید؛ چیزی را که با زر خریده باشند کنایه از مطیع و منقاد است چه بنده و عبد را با زر می خریدند و این زرخریدان بایستی منقاد و مطیع اربابان خود باشند از اینجاست که در وقت مبالغت در مطیع بودن، کسی به دیگری می گویند: یعنی در نهایت اطاعت تو هستم و هیچگونه رأیی و اراده ای از خود ندارم : هوسهای این نقرهء زرخرید بسا « زرخریدت هستم » کیسه کز نقره و زر درید نظامی (اقبالنامه ص 266 ||) - غلام و کنیز - گران خرید؛ قیمت جنسی که بیش از قیمت بازار خریده شده باشد.