خریطه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ طَ] (ع اِ) کیسه ای از پوست و مانند آن که در آن چیزی کرده دهن آن بند کنند (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) ج، خَرائط ظبیه خلیته کریتا( 1) کیسه (یادداشت بخط مؤلف) : مشکی از آب کرده پنهان پر در خریطه نگاه داشت چو درنظامی خریطه بر خریطه بسته زنجیر ز خسرو تا به کیخسرو همی گیرنظامی نقل است که در پیش مریدی حکایت می کرد که در بصره نان پزی هست که درجهء ولایت دارد مرید برخاست و به بصره رفت نان پز را دید خریطه در محاسن کرده چنانکه عادت نانوایان باشد چون نظر مرید بر وی افتاد بر خاطر او بگذشت که اگر او را درجهء ولایت بودی از آتش احتراز نکردی (تذکره الاولیاء عطار ||) کیسه و جوال کوچک که در آن مکتوبات گذارند (از ناظم الاطباء) امیر خواجه بونصر را آواز داد پیش تخت شد و نامه بستد و باز پس آمد و روی بایستاد و خریطه بگشاد و نامه بخواند (تاریخ بیهقی) رسول بر خاست و نامه در خریطهء دیبای سیاه پیش تخت برد و بدست امیر داد و باز گشت (تاریخ بیهقی) و نماز دیگر آن روز صلتی از آن وی رسول دار برد و پنجاه پارچهء جامهء نابریده مرتفع و از عود و مشک و کافور چند خریطه دستوری داد تا برود (تاریخ بیهقی) سوری با فطانت طبع و دلیری او بر ظلم گوید ای دواتی خریطهء کاغذ حاضر کن (تاریخ بیهق) هر ورق کاوفتاد در دستم همه را در خریطه ای بستمنظامی به کدام روسپیدی طمع بهشت بندی تو که در خریطه چندین ورق سیاه داری سعدی || بغچه (ناظم الاطباء) : زآن دم که در خریطهء اطلس عبیر شد خوشبوی گشت رخت و ببر دلپذیر شد نظام قاری || نقشه (یادداشت بخط مؤلف) نقشهء جغرافیا || مکتوب || کیسهء مصحف || کیف || کیف نوشتجات || جلد || تخمدان (ناظم الاطباء) ( 1) - این کلمه پهلوی است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر