«لغت نامه دهخدا»
[خَ عَ] (اِخ) شیخ خزعل خان پسر حاجی جابرخان از طایفه بنی کعب عرب خوزستان ملقب به معزالسلطان و سردار اقدس بسال 1280 ه ق بدنیا آمد وی سردار معروف و بسیار با نفوذ عرب محمره ای بود و بعدها بدست رضاشاه اسیر و مقیم طهران گردید و آنقدر در اسارت بود تا در شب چهارم خرداد سنهء 1315 ه ش مطابق با چهارم ربیع الاول سنهء 1355 ه ق به وسیلهء اعوان رکن الدین خان مختاری رئیس نظمیه وقت در عهد رضاشاه بسن هفتادوپنج سالگی خبه گردید بازماندگان آن مرحوم جسد او را در امامزاده عبدالله واقع در نزدیکی حضرت عبدالعظیم تهران به امانت گذاردند و هنوز هم بحال امانت در آنجاست قتلهء او نیز بعد از شهریور 1320 ه ش محاکمه شدند و از جهت قتل او محکوم گردیدند در جلد دوم( 1) کتاب ملوک العرب( 2)ذکری از او رفته بدین شرح: مرحوم شیخ خزعل خان را قصر مجلل قشلاقی در کویت ساحل غربی خلیج فارس است و زمستانها را وی در آنجا می گذراند من (امین ریحانی مؤلف ملوک العرب) با او در این قصر ملاقات کردم او قریب شصت سال عمر داشت و بسیار جوان می نمود چون شیعه بود طرفداری از متعه می کرد و خود بیش از 60 زن داشت و اولاد این زنها را اغلب نمی شناخت و اکثر اتفاق می افتاد که چون صغیری از او پیش او می آمد او از طفل کوچک می پرسید مادرت کیست و باز دربارهء او می گویند: شیخ وسیلهء بسیار مؤثری در اطفاء نایره فتنه و فساد دارد و آن این است که هر وقت می بیند شورشی در قلمرو او ایجاد شده فوراً جویا میشود که آیا رئیس فتنه را دختری است یا نه چون می بیند که او را دختری است آناً آن دختر را بزنی می گیرد و فتنه می خوابد او که در مصر بسال 1321 ه ق در 403 صفحه بطبع رسیده است شیخ « الریاض الخزعلیه فی سیاسه الانسانیه » را کتابی بوده موسوم به خزعل در اوائل حکومت رضاشاه بظاهر شورشی کرد و رضاشاه بنفس خود برای امنیت بمنطقهء او رفت و شورش را خواباند و بعدها هم دستور داد تا او را بگیرند و بتهران در حبس نظر نگاهدارند و سرانجامش آن شد که نوشته آمد ( 1) - قسمت ششم راجع بمملکت کوچک کویت ( 2) - امین ریحانی از عربهای عیسوی سوریه بوده و سیاحتی در بلاد عرب از حجاز و یمن و تهامه و عدن و نجد و کویت و عراق نمود و با ملوک و شیوخ این نواحی مصاحبه کرد و سفرنامهء خود را بنام ملوک العرب نوشت.