«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) دست اندازان رفتن یقال: خزف فی مشیه (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) بدست و پا راه رفتن (یادداشت بخط مؤلف).