خسائیدن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ دَ] (مص) به دندان ریش کردن (صحاح الفرس) : دریا دو چشم و بر دل آتش همی فزاید مردم میان دریا و آتش چگونه شاید ( نیش نهنگ دارد دل را همی خساید ندهم که ناگوارد کایدون نه خرد خاید( 1) (احوال و اشعار رودکی سعید نفیسی ج 3 ص 993 1) - ن ل: چگونه شاید بی شک نهنگ دارد در چ طاعتی بجای خاید، خشاید آمده است می ترسم که ناگوارد ص 88 ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر