خست

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (اِخ) ناحیتی بوده است از بلاد فارس نزدیک دریا (از یاقوت در معجم البلدان) : خوار باد و خسته دل بدخواه جاه و دولتش گر به بغداد است و ری یا در طخارستان و خست سوزنی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر