«لغت نامه دهخدا»
[خَ تَ / تِ] (اِ) جِ خسته بمعنی درمانده || مجروحان آزردگان : بگرد اندرون تیر چون ژاله بود همه دشت از آن خستگان ناله بود فردوسی خاص نوالش نفس خستگان پیک روانش قدم بستگاننظامی از درون خستگان اندیشه کنسعدی.