خستگان

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ / تِ] (اِ) جِ خسته بمعنی درمانده || مجروحان آزردگان : بگرد اندرون تیر چون ژاله بود همه دشت از آن خستگان ناله بود فردوسی خاص نوالش نفس خستگان پیک روانش قدم بستگاننظامی از درون خستگان اندیشه کنسعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر