«لغت نامه دهخدا»
[خَ تَ / تِ] (حامص، اِ) جراحت ریش (ناظم الاطباء) قَرح (مهذب الاسماء) کلم جرح (یادداشت بخط مؤلف) : بدان خستگی باز جنگ آمدند گرازان بسان پلنگ آمدندفردوسی بقلب اندرون شاه مکران بخست بژوبین وزان خستگی هم نوشتفردوسی از آن خستگی پشت برگاشتند در و دست پیکار بگذاشتندفردوسی با خستگی بساز که کس را ز روزگار زخم آمده ست حاصل و مرهم نیامده ست خاقانی با همه خستگی دلم بوسه رباید از لبت گربهء شیردل نگر لقمه ربای چون تویی خاقانی (دیوان چ سجادی ص 461 ) جز خستگی سینه مرا نیست چاره ای زین خاطر چو تیر و زبان چو خنجرم خاقانی قضای بد نگر کآمد مرا پیش خسک و خستگی و خار بر ریشنظامی || درماندگی (از ناظم الاطباء) تعب اعیا (یادداشت بخط مؤلف) کوفتگی : پرده ها دارد بغداد و در او گنج روان با همه خستگی آنجا گذرم بایستی خاقانی (دیوان چ سجادی ص 804 ) بوده خاتون به انتظارش روز او بخفته بخستگی چون یوزاوحدی || بیماری مرض (از انصاب) : گر از درد باشند بیمار و سست گر از خستگیها به تن نادرستاسدی خستگی اندر طلب واجبست درد کشیدن بامید دواسعدی || کار صعب (یادداشت بخط مؤلف) : شما هر کسی چارهء جان کنید بدین خستگی تا چه درمان کنیدفردوسی.