«لغت نامه دهخدا»
[خَ تَ / تِ] (اِ) جراحتها، ریش ها : همی گفت کای داور داد پاک گر از خستگیها شوم من هلاکفردوسی تن پیلتن را چنان خسته دید همه خستگیهاش نابسته دیدفردوسی چو مهر دلش گستهم را بخواست گشاد آن گرانمایه از دست راست ابر بازوی گستهم بر ببست بمالید برخستگیهاش دستفردوسی || تعب ها رنج ها || فروماندگیها درماندگیها || کوفتگی ها.